KINDEREN in de vierde sfeer

Techniek kan ons soms behoorlijk in de steek laten.
De bandrecorder weigert onverwachts.
De volgende gegevens zijn uit de herinnering opgeschreven.

 Naar de vierde sfeer verplaatst, wordt Christina door 'Cor' de wereld van 'het witte meisje' Carola binnen gebracht.

Dan klinkt het eerste woord: Mammie....
Een bericht van ongeveer een kwartier volgt. Omdat ik gewend ben om de tekst nogmaals op de band uit te werken, luister ik niet erg geconcentreerd. Ik mis in dit verslag waarschijnlijk enkele belangrijke mededelingen, maar zal mijn geheugen zo goed mogelijk te hulp roepen. Bepaalde details ontbreken dus, maar de essentie is juist.

"Carola" vertelt dat ze het in haar ‘sfeer’ heel goed heeft. Ze vertelt dat ze blij is dat ik (haar moeder) haar heb kunnen loslaten, omdat dit haar de gelegenheid heeft gegeven snel opgenomen te worden in haar nieuwe wereld. Daardoor kon ze daar herstellen van haar aardse ziekte. Nu is ze gelukkig omdat ze de dingen kan doen die ze zo graag doet, het zorgen voor 'de kleintjes' zoals ze dat noemt.

"Ouders die te lang om hun kinderen treuren bemoeilijken de ontwikkeling en vreugdevolle verdere levensloop van hun kinderen in de volgende dimensie. Het doet de kinderen daar ook verdriet, te zien hoe hun ouders lijden. Ze betreuren het dat hun ouders niet weten dat ze het daar zo heel erg goed hebben.
Door aan de mooie momenten van het leven van hun kinderen terug te denken, helpen ze hen er mee om gelukkig en vreugdevol te zijn. De kinderen hebben daar ook een soort lichaam. Het lichaam is ijl en heel licht. Het weegt bijna niets. Ze leven gewoon door en ontwikkelen zich ook verder.

Ze worden geholpen door ‘geestelijke moeders’ die de kinderen op volmaakte wijze helpen groot te worden. Steeds als een kind 'overgaat' dan staat er een geestelijke moeder klaar, die het kind overneemt en het de best mogelijke en meest liefdevolle verzorging geeft die mogelijk is.
Deze moeders zijn gericht op het waarachtige moederschap. Ze legt uit, dat moeders die alleen van hun eigen kinderen houden, eigenlijk egoïstisch zijn. Die kennen geen ware moederliefde. Echte moeders geven om alle kinderen ter wereld. Echt moederschap is universeel voor alle kinderen, waar dan ook.

De kinderen leven gewoon door in een wereld waar geluk en liefde hen omringen. Maar hun ijle lichamen doordringen ook deze sferen. Er zijn vier kinder-sferen in opklimmende leeftijd en groepen van 4 jaar. Het witte meisje werkt in de sfeer van de kinderen vanaf die, die op aarde onvoldragen zijn tot die van 4 jaar’.

Als er op aarde een kind sterft, dan wordt dat kind in hun eigen sfeer daar geboren.
Ze is erg gelukkig te mogen zorgen voor een groep van deze kinderen. Later vertelt Christina wat ze gezien heeft in deze sfeer.

Ze vertelt:
"Ik zag een kasteel met een soort créche. Er waren moeders bij. Die moeders dragen een soort hoofddoek. Ieder kind dat sterft, weet wanneer het overgaat, want die ziet een engel die speciaal naast hem of haar komt staan. Die engel neemt het kind mee en dat kind weet dat ook. Die engel brengt het kind naar de geestelijke moeder, die het veel meer geeft dan een aardse moeder ook maar zou kunnen. Het is een perfect moederschap en er is geen reden om te lang verdriet te hebben om kinderen. Is dat zo, dan is dat een verdriet van het gemis, maar als de ouders zouden weten dat de kinderen het daar beter hebben dan ook maar ergens hier mogelijk is, zouden ze de kinderen eerder kunnen loslaten. Doen ze dat dan niet, dan handelen ze uit eigen belang.

Als ouders begrijpen hoe goed de kinderen het daar hebben, maakt dit dat er vrijheid voor het kind ontstaat.
Op aarde is de moeder een moeder om van deze rol te kunnen leren. De geestelijke moeder helpt de kinderen daar op te groeien. Uit totale onbaatzuchtigheid.

Soms mag een kindje nog eens terug naar de aarde om te kijken, als dat helpt om te begrijpen. Dan neemt zo’n moeder het kindje mee en kan het in de familie kijken waar het eerder deel van uitmaakte. De familie zal dat echter niet kunnen waarnemen. Christina: "Ik zag hoe een kindje het gezin bezocht waar de vader, de moeder en de broertjes en zusjes rond de tafel zaten te eten.

Weet je wel dat we twee lichamen hebben?
Met de ene zijn we verbonden aan het licht en met de andere aan de aarde. Het lichtlichaam blijft altijd bestaan en daarom zijn ze hier ook gewoon tussen ons.
Wij hebben ook zo’n tweede lichaam. Ze zijn gewoon hier met hun licht-lichaam.

Het is heel speciaal als je jong sterft. Dan is de taak van het kind volbracht. Ze zijn klaar op de aarde. Nogmaals het is daar zo ontzettend mooi, de kindertjes stralen en zijn allemaal blij daar in het licht en de ongeboren kindjes zijn witte lichtende bolletjes en liggen in witter dan witte stralende fluwelen mandjes.....