Help de onwetendheid over de dood op te heffen.....
Schuld is een illusie - 25 juni 2005
Cor wil wat zeggen:
Marga, alles gebeurt volgens een vaststaand plan. De dood is veel meer vriend
dan vijand. Het is dit opnieuw geboren worden wat het leven op aarde zo bijzonder
kostbaar maakt. Bewaar niets voor later of voor een speciale gelegenheid. Iedere
dag dat jullie leven is een speciale gelegenheid.
Stel niets uit, onderdruk niets, houd niets achter
wat kan bijdragen aan de vrede van jullie leven. Iedere dag is speciaal. Elk
uur, iedere minuut is bijzonder. Het zijn vaak de kleine, niet-gedane zaken
die jullie zenuwachtig maken, als jullie zouden weten; er binnenkort niet meer
te zullen zijn, bepaalde mensen niet te hebben gezien, brieven niet te hebben
geschreven of jullie geliefden niet te hebben gezegd hoeveel je van hen houdt.
Waarom zouden jullie je schuldig moeten voelen als alles volgens plan verloopt.
Ieder mens volgt zijn eigen blauwdruk. Bewust ogf onbewust. Schuld bestaat niet.
Is illusie.
Jullie voelen je schuldig bij elke beslissing die jullie nemen, waar een ánder
denkt tekort te komen. Geen mens doet zoveel kwaad als degene die bezig zijn
met ‘goed doen’. Jullie voelen je verplicht de anderen te geven
wat jullie denken dat ze nodig hebben. Maar jullie kunnen alleen jezelf maar
vullen met de goede dingen.
Om de vrede te bewaren gaan jullie tegen je eigen evolutie in. Maar welke vrede?
Het schuldgevoel zal altijd blijven als jullie niet in waarheid zijn. Liefde
is het enigste wat waarheid is. De rest is slechts in wording.
In de wereld van de schone schijn leren jullie dat pijn er niet mag zijn. Jullie
onderdrukken de levenspijn en richten die op de zwakke plekken van de ander,
waardoor jullie de ander verwonden en kwetsen. Pas als jullie je eigen pijn
accepteren en een liefdevolle plek geven, hebben jullie ruimte voor het meevoelen
van de pijn van de ander.
Marga, onze ouders gaven ons dit voorbeeld niet. Het tegendeel leerden wij.
Ons groot houden, onze pijn te onderdrukken en niet naar buiten te brengen.
Wij leerden onszelf in ons diepste gevoel niet serieus te nemen en vinden het
vervolgens vreemd als anderen, onze geliefden, ons niet in onze levenspijn kunnen
aanvaarden.
Wie je bent, ben je onder andere geworden door de pijn die je hebt geleden.
Lieve, grote en kleine zus, ondersteun elkaar in het proces van heelwording.
Elke stap die jullie zetten in Licht en Liefde brengt ons vreugde. Wij zijn
niet ergens anders. Het Licht is in jullie eigen 'harten'. Schakel jullie gedachten
uit. Onze antwoorden komen in jullie gevoel binnen. De waarheid kun je alleen
maar voelen. Niemand kan iemand anders wat opdringen......
Vervolgens begint Christina te lachen.
In tegenstelling met haar kanaalfunctie voor Cor (waarvan ze niets bemerkt), is ze wel visueel verbonden
met Carola.
Christina: (Tegen Carola): Ja, ik help je....
C.: Het witte meisje wil wat zeggen
Marga: Zeg het maar
C.:Ze wil gaan zitten....
M.:Zeg het maar, ik luister....
Mamma, Er hoeft geen eenzaamheid te zijn, als mensen zich vertrouwd maken met
de waarheid.
Help de onwetendheid over de dood op te heffen.
Wij zijn bevrijd van de beperkingen van ons stoffelijk lichaam en kunnen nu
de beloning ontvangen van alles wat op aarde moesten leren. De ziel weet dat
het leven op aarde tijdelijk is. De genezing die jullie zoeken hoeft niet het
beste te zijn voor de groei van de ziel.
Mensen die zich vastklampen aan hun eigen beperkte voorstellingsvermogen missen
veel innerlijke rust en hulp. Zij die gehoor geven aan de innerlijke woorden
van hun geliefden zullen gelukkig zijn.....
(Christina lacht weer om wat ze ziet.)
.....Wij hebben veel manieren om contact met jullie te maken. Doormiddel van
geuren, in jullie dromen, via onze stemmen of door ons te zien of te voelen.
Mamma, jij en ieder mens behouden de liefde van degene die je hart bezit. De dood is niet verliezen, maar juist
winnen. De dood kan ons niet scheiden. Ik hoor als je me roept. Ik schrijf nu
ook nog briefjes, maar nu in je hart.
Op aarde beleven jullie niet meteen wat jullie denken. De vertragingsfactor
tussen stof en geest bestaat hier niet. Wij zijn zoals we denken en beleven
wat wij in gedachten hebben.
Ik verzorg een eigen kindje mamma. Maar wij kunnen geen kinderen krijgen. Dat
kan alleen op aarde en straks op de hogere planeten. De universele wet, dwingt
jullie om een leven te baren voor elk dat is vernietigd. De enige kracht die
de aarde kan bevrijden van onoprechtheid is de kracht van de Liefde. Het gevoel
van liefde wat jou aanspoorde om te leren aanvaarden. Het doet er niet toe of
iemands capaciteit van geven groot of klein is. Geven in overeenstemming met
ieders capaciteit is een bron van vreugde wat volledig zal terugkeren naar degene
die geeft...
|
