Rusland 2005
Terwijl de wonderen in deze tijd hand over hand toenemen lijkt weer een nieuw wonder zich aan ons te presenteren. Voor ieder een aanrader en een belangrijke inspiratiebron. Rechtstreeks uit Rusland, vanuit de taiga.

Lees zelf: In een wachtkamer in Nederland, lente 2006
Ik zit tegenover een spirituele vrouw, die een rond stukje hout om haar hals draagt. Een stukje cederhout. Ik zie het, maar verbaas me erover dat zij dit schijfje hout draagt. Even later komt ons gesprek op een vrouw in de Taiga, in Rusland en het bestaan van de bijzondere ceder. De ceder is een spirituele boom die alle kosmische energieën opneemt. Draag je er een stukje van, dan geeft dit deze af aan de drager.

Op mijn vraag hoe ze daar aan komt vertelt ze me over Anastasia, een vrouw, die in Rusland woont in de Taiga. Anastasia leeft daar nu en heeft inmiddels een zoontje van (anno 2005)ongeveer 10 jaar, waarvan de vader de schrijver is van de boeken. Hij is een Rus is die haar in de bossen 'vond' (hoewel je zou kunnen zeggen dat Anastasia hem 'vond') en een aantal dagen daar is gebleven. Anastasia slaapt 's nachts als het koud is in een hol tegen een beer aan, die haar warm houdt. Ze wordt gevoed door eekhoorns, leest in het grote kosmische geheugen (ook wel Akasha kroniek genoemd) de antwoorden op al haar vragen en bezit een zgn. 'straal' waarmee ze iedereen op de aarde op afstand kan zien en situaties kan overzien. Ik besluit het boek te kopen en leen het uit puur enthousiasme aan iedereen uit die het wil lezen. Snel groeit de 'Anastasia' kring. Het tweede boek komt uit en nog meer verbazing, verwondering, maar ook een soort van herkenning, hoewel mij regelmatig een gevoel van onzekerheid bekruipt. Maar ik besluit voorlopig mijn aloude lijfspreuk: "Je weet maar nooit", toe te passen. Deze houdt me in het neutrale midden en voorkomt dat ik een oordeel moet vellen. Ik volg mijn gevoel en deze geeft positieve signalen, ook tegen mijn verstandelijke ratio in.

In het tweede boek durft de schrijver en vader van Anastasia's zoon Wladimir Megre, meer te vertellen. Dingen die hij in zijn eerste boek bewust heeft verzwegen, om niet voor gek te worden versleten. Wladimir is een nuchtere ondernemer, die in zijn boek verwoord hoeveel moeite het hem kost de volkomen irrationele wereld van Anastasia door te geven.

Marga

Anastasia, Het boek. Deel 1
De nuchtere Russische zakenman Wladimir Megre ontmoet op een reis met zijn koopvaardijschip over de rivier de Ob twee oude mannen. Zij willen zijn bemanning lenen om een zoemende Siberische ceder – vermaard om zijn heilzame werking – te oogsten. Megre gaat niet in op het dringende verzoek en zet zijn reis voort. Het voorval laat hem echter niet los, en een jaar later keert hij terug naar de plek van ontmoeting. Ditmaal zijn daar niet de beide mannen, maar ontmoet hij hun kleindochter, Anastasía. Het is het begin van een bijzondere relatie met een vrouw die - zonder huis - in volstrekte harmonie met haar omgeving in de taiga woont, nooit naar school is geweest en niettemin op de hoogte is van de gebeurtenissen in de wereld en de nieuwste wetenschappelijke ontwikkelingen. Anastasía heeft niet alleen een visie voor de aarde en de mensheid, ze lééft die visie, en in het eerste boek de Zoemende Ceder maakt ze Megre deelgenoot…

Het geheim van de foto
Toen Anastasia in Moskou was gearriveerd, vertelde Vladimir Megre haar, dat de reclameadviseur erop stond dat op de omslag van het boek een opvallende en zo mogelijk naakte vrouw moest worden afgebeeld, en een dier, en een kind. Of het feitelijk klopte, en of het de lading van het boek dekte, was van ondergeschikt belang. Op een pakje Camel staat tenslotte ook een dromedaris afgebeeld, en daar maakt het ook niemand wat uit dat in het pakje geen kamelen maar sigaretten zitten, aldus de reclameman.
Anastasia vond het voorstel van Vladimir om make-up te dragen heel vermakelijk. ‚Wat boeiend! Nu, als jij dat graag zo wilt, dan gaan we het proberen...' Intussen is duidelijk geworden dat achter haar snelle toezegging niet alleen vrouwelijke belangstelling en nieuwsgierigheid schuilgingen, maar ook de wijsheid van de heremiet uit de taiga. Met het vervullen van de wens van haar geliefde, behield ze de mogelijkheid om onopvallend haar gang te kunnen blijven gaan in het echte leven.

Tegenwoordig, nu veel onuitgenodigde pelgrims pogingen in het werk stellen om Anastasia's woonplaats te bereiken, vaak voor doeleinden die alleen hun eigenbelang dienen, wordt de existentie van Anastasia en haar zoon in gevaar gebracht. Het moge duidelijk zijn dat alleen de begroeiing van de Siberische taiga onvoldoende is om zich voor ongewenste gasten te verbergen. In de eenvoudige, onopvallende kledij, die ze draagt wanneer ze zich als een gewone plattelandsvrouw onder de mensen begeeft, en zonder make-up, blijft ze anoniem en slaagt ze erin de belegeraars uit de weg te gaan.

Ondanks de make-up ziet Anastasia er op de foto niet echt als een model uit. Niets kan de oprechte, warme uitdrukking in haar blauwgroene ogen verhullen, de in de verte gerichte, wilskrachtige en heldere blik, de amper waarneembare glimlach van de ziel rond haar lippen, haar zelfvertrouwen en haar geloof in de mensen. Haar buitengewone gelaatstrekken zijn zuiver en van een grote schoonheid gebleven.