Wie is Cor?

Als Cor in 1946 wordt geboren is hij het tweede kind. Ik, Marga ben anderhalf jaar ouder. Cor is een kind wat met zijn gezondheid wat 'sukkelt' en is een verlegen jongetje, ernstig en behoedzaam. Ik ben de 'sterke' optimistische toon in een gezin waar veel drama's zich afspelen en veel verdriet, angst en onzekerheid de cultuur bepaalt.

Het leven vervolgt zich in deze onaangename sfeer en zoals de meeste jongens in die tijd, zijn studie, een baan ergens in Nederland, een rustige carriére in het na-oorlogse Nederland en een huwelijk waaruit een dochtertje wordt geboren. Kort na deze geboorte wordt Cor ziek. In het kleine streekziekenhuis is men niet verdacht op de complicaties. Cor sterft als hij bijna 30 is en het ziekenhuis personeel doet het af met de mededeling: "Hij is ons ontsnapt".

Als Cor zich vanuit de andere sferen meldt bij Christina is zij 17 jaar oud en is hij juist overleden. Vanaf deze tijd begeleidt hij haar in erg moeilijke tijden, waarin zij hem opzoekt door uittredingen. Pas in september 2004 ontstaat er tussen hen een regelmatig contact wat van de 'andere' kant wordt opgebouwd. Wat haar overkomt omdat, zoals zij zegt: 'Cor roept". Om fysiek rustig te kunnen blijven heeft ze geen andere keus dan op deze oproep te reageren, waardoor haar spanningen ophouden zich verder op te bouwen, zich neutraliseren en stabiliseren. Ze doet dit graag, omdat ze zich daarna beter voelt en deze 'uitstapjes' haar een heerlijke ervaring geven met prachtige herinneringen. In haar moeilijke jaren heeft ze haar gezondheid aan deze zorg te danken. Hulp vanuit het 'Licht' genereert energieën die aardse problemen en ziekten ten goede kunnen keren. Christina is in die zin een 'medisch wonder'.

Cor zegt in deze tijd dat zuivere en ego-loze kanalen zeldzaam zijn en dat hij daar erg blij om is. In deze tijd blijkt dat Cor en Carola samenwerken en dat hij de regie voert over de contacten, wáár en hóe deze plaatsvinden. Ook bepaalt hij of Carola of hij zelf, gebruik maakt van het kanaal. Hij zegt Christina op te leiden en haar te willen leren hoe ze haar werk kan doen. Daarmee schept hij gelegenheid om in de toekomst steeds duidelijker zijn boodschappen en informatie door te kunnen geven, wat hij van het grootste belang acht. Voortdurend komt zijn dringende oproep om de mensen te vertellen dat het leven na de dood iets prachtigs is en dat vooral de onterechte angst daarvoor weg genomen moet worden.

Zijn credo is, dat als de mensen niet meer bang zouden zijn om te sterven, de wereld niet zo egoïstisch zou zijn. Het geweld en de pijn en het verdriet vinden hun oorzaak in de angst voor de dood. De overmatige behoefte aan zekerheden en materiële begeerte vindt hier de oorzaak in en maakt dat andere gebieden op aarde het moeilijk hebben. Dat agressie en geweld veel minder zou zijn, als de mensen beseften dat het na hun sterven gewoon verder gaat en zelfs steeds beter wordt in deze liefdevolle omgeving. Zo worden om de paar dagen bandjes ingesproken, waarin hij en Carola beurtelings het 'kanaal', Christina benutten om rechtstreeks hun teksten via haar stem door te geven.

Zo hebben wij inzage in de wereld van Carola, omdat Christina zich 'daar' in een zielscontact met Carola verbindt en door haar dan wordt 'meegenomen' in deze sfeer. Bij Cor, kan dat niet. Waar het bij Carola prachtig is en de kleuren, de geuren en deze hele wereld van een prachtige lichtheid is die zij direct ervaart, is de sfeer van Cor door haar niet te beschrijven. Waar bij Carola wordt gewerkt, gestudeerd, gespeeld en er een wereld met herkenbare elementen is zoals gebouwen, bloemen, velden, bossen, beekjes etc. etc. is het bij Cor helderder dan helder, onbeschrijfelijk in lichtsterkte en zijn er verder geen beelden mogelijk. De indruk bestaat bij ons, dat dit (nog?) niet mogelijk is omdat dit voor het lichaam te moeilijk zou zijn te verwerken.