De natuur en spoken bestaan....

Jullie keren terug om te ontvangen. Goed en kwaad geluk en armoede, strijd en ellende, iedereen moet dat ervaren om zich de geestelijke liefde eigen te maken. Geestelijk liefde die veel intenser is dan aardse liefde, doordat ze in kracht en diepte de aardse liefde ver te boven gaat. Mamma, liefde is in staat tijd, afstand en materie te overbruggen.
Jullie hoeven niet bang te zijn voor spoken.
Ze zijn er wel, maar ze hebben niet de kracht om op eigen kracht zich langer dan 2 tellen te manifesteren. Vaak zijn het entiteiten die de aarde niet los kunnen laten. Ze blijven jullie plagen omdat ze verslaafd zijn aan materiële behoeften. Het kunnen ook entiteiten zijn die voor hun tijd zijn overleden. Ze blijven het aardse leven voelen. Voordat hun kosmische tijd is aangebroken, kunnen ze niet definitief de sferen van licht binnengaan. Het kan ook zijn dat iemand vanuit zijn gebied even aan zijn vorig leven terugdenkt.
Jullie zien soms Annechien. Die is al meer dan 100 jaar dood. Jullie zien haar verschijning als een geprojecteerd gedachtenbeeld. Alle gedachten handelingen en gesprekken blijven in de aura van het huis hangen. Het huis wordt gevuld met energieën van haar bewoners, ook de huisraad. Als jullie een voorwerp aanraken, vloeit er automatisch etherische energie van jou naar het voorwerp. Het huis en de huisraad verbergen een hele geschiedenis, maar jullie hoeven niet bang te zijn. Jullie worden beschermd door je eigen gids. Iedereen wordt geholpen door zijn persoonlijke gids, die onvoorwaardelijk van je houdt en niet oordeelt. Jullie voelen dit als een kracht van wijsheid, begrip en liefde. Weinig mensen hebben hier direct contact mee. Als jullie intuïtie geopend is, kan jullie gids je bereiken. Via jullie intuïtie krijgen jullie spontaan ingevingen. Die duren maar een micro-seconde. Vaak zijn jullie te gehaast om er naar te luisteren . Het is jammer dat mensen er zo weinig naar luisteren en er zo weinig mee doen. Als jouw gids je wat wil doorgeven over jouw persoonlijk levensprogramma, is het jammer dat je er niets mee doet....

Tijdens dit contact wandelt ze met Carola door een tuin. Op een gegeven moment komen ze bij een poortje, waarachter graanvelden liggen, waar ze samen doorheen willen wandelen. Het poortje ‘haakt’ wat en Christina zegt nu met een andere stem tegen haar: “Ik help wel even’.
vervolgens gaat ze verder op de eerdere toon. Later vertelt ze: Samen duwden we het hek van het poortje open en daarna wandelden we samen in de graanvelden. Als ik haar later vraag hoe ‘hoor’ je wat ze zegt, zegt ze dat ze het niet hoort maar het op een bepaalde manier ‘ziet’. Ze is zich niet bewust dat ze een boodschap aan mij doorgeeft tijdens het wandelen. Ze is zich wel bewust van de omgeving daar en dat ze met Carola communiceert. Zo herinnert ze zich heel goed dat ze tegen Carola zei: “Ik help wel even”.

....Het verlangen naar de aarde verdwijnt hier gauw. Alles wat je denkt wordt werkelijkheid. Er is een eindeloosheid aan hoeveelheid vormen mogelijk. Het is hier van een onbegrensde schoonheid. Het licht en de kleuren, kennen jullie niet. Wij moeten ons de spirituele waarheden eigen maken en de wetten van het universum kennen. Op ons werk en omgeving gelden andere wetten. Minder beperkend. Wij leren deze vrijheden te begrijpen en te gebruiken. Vermogens die je op aarde niet hebt gebruikt leer je hier in te zetten. Er is hier geen schijnheiligheid en geen verborgen agenda’s. Je ware gevoelens en motieven worden blootgelegd. Mensen die vertrouwen hebben in een leven na de dood hebben het veel gemakkelijker en passen zich sneller aan. Wij verbergen onze emoties ook niet mama, want wij weten dat het onmogelijk is.
Kusje.........